Nakikita ko ang isang larawan… ‘di naman kailangan mag-post para ma-impress — kundi para ma-remember.

Ang puting lace? ‘Di cute — kinis na lang sa paghinga ng gabi.

Ang fog? ‘Di nagtatago — ito’y nagpapaligaya sa mga dulo ng kaisipan.

60 frames… walang noise. Walang trend. Puro hush at tibok ng puso.

Sino ang nakikinig? Ikaw… habang nakaupo ka sa bintana…

At sana ay naiwan ka pa rin…

Anong larawan ang ‘di mo nalilim?

#CherylQingshulan #SilentReverie

Nakita mo yung light sa kama mo? 😅 Hindi ‘sexy’ ang photog—’soulful’ na! Ang black mesh bodysuit? Hindi naman pambabawas—pang-alam ng tao na may panan! Ang slit? Di drama… ‘permission to move freely’ yun! Bakit ba ‘hot’ ang model? Di naman siya nagpapakita… siya’y nag-aalaga ng sarili sa gitna ng dilim at liwan. Ayaw mo bang i-like ang kanyang existence? Hayaan mo lang—kasi ‘beauty isn’t passive—it’s performative power.’ Sana all of you: Anong photo ang nagsasabing ‘nagpahinto sa hininga mo’? Comment section: open na ang kama… at ang camera.

Nakakapag ang snow sa Hokkaido… pero bakit may lingerie? 😅 Sa tingin ko, hindi ito winter wear — ito ay emotional armor. Si Tiffany Chen ay hindi nagpapaint ng tao… siya’y nagpapaint ng soul. Ang bawat snowflake ay may kwento — at ang sinilang dudou? Ay nasa puso ko! Kung ikaw ay nakikita sa isang damit na parang dugo sa gitna ng yelo… bakit ka pa humihinga? 🥶 Comment section: Sino ang nagsisigaw ng ‘I need more warmth’ sa ganitong panahon? #SnowWithCruelPurity