Sana ba talaga niya ang soul? 😅 Ang AI ay nagpapakita ng perfect na shot… pero wala naman siyang hininga. Nakikita ko: ang bawat litrato ng light ay parang tawag sa kalooban—nag-iisip lang siya, walang puso! Ang mga model niya’y porcelain na mukha… perpekto pero walang kuwento. Saan ang tibok ng puso? Sa likod ng flash? Sa unang tawag sa nakaraan? Kung sasabihin mo: ‘Beauty is not seen—it’s remembered.‘… tapos ikaw ay nagsasalita pa rin sa comment section: ‘Sino ba talaga ang nag-click sa publish button?’ 📸

Nakita ko ‘yung booti sa Harbin… hindi pala bawal! 😂 Ang mga stocking na ‘to? Parang galing sa kislap ng langit—nagmumula pa sa freezing na hangin pero may init sa puso! Si Xu Lizhi? Hindi siya model… siya’y isang mystic na nag-aayos ng liwan habang nag-iisip sa kanyang sariling alaala. Bakit ba sila’y nasa Harbin? Dapat daw magpahinga… pero parang nandito lang ang kanyang kaluluwa—sa bawat litrato ng liwan at bawat hininga ng alon! Kaya nga ba ito ang tunay na beauty? Hindi ito nakikita… ito ay naiisip. Kaya nga ba kayo? Comment section na lang tayo—kung ano man ang naiisip ninyo pagkatapos makita ‘to!